karantouzeni.blogspot.com Για όσους αγαπούν πραγματικά το λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι.

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Η αρχή

Το μπουζούκι με μάγεψε με τον ήχο του. Αυτή του η πενιά με τάραξε. Έτσι πήρα απόφαση να βαδίσω προς αυτόν το δρόμο. Ξεκίνησα με τη σκέψη οτι θα έχω έναν ακόμη σύντροφο στη ζωή μου και τώρα,μετά απο ενάμιση χρόνο " τριβής "με το όργανο,βλέπω ότι αποτελεί φίλο που χαίρεται στις χαρές μου και με στηρίζει στις " μαύρες " μου. Δέν ξέρω τι θα έκανα χωρίς αυτό. Γυρνώντας απο το σχολείο πιάνω αμέσως το μπουζούκι. Στο μυαλό μου γυρίζουν συνέχεια μουσική και στίχοι,χάνομαι για λίγο-λέμε τώρα-και επιστρέφω. Δεν θεωρώ το μπουζούκι ανώτερο απο τα υπόλοιπα μουσικά όργανα και  το λέω αυτό για να δικαιολογήσω τον ενθουσιασμό μου όταν μιλάω γι΄ αυτό. Η αγάπη μου για το λαικό και ρεμπέτικο τραγούδι έχει ξεκινήσει απο παλιά,τότε έπαιζα κιθάρα και δεν μου είχε έρθει η επιθυμία να ασχοληθώ με το μπουζούκι. Σε ηλικία 12 ετών ξεκινάω να γράφω στίχους κάτι που συνεχίζω  να κάνω μέχρι σήμερα. Πιάνοντας λοιπόν το μπουζούκι θέλησα να δώσω μελωδία σε αυτούς τους στίχους. Έτσι ένιωσα να ενώνονται μέσα μου δύο πράγματα που αγαπώ πολύ. Πολλές φορές σκέφτομαι το μπουζούκι και τη σχέση που θα έχω με αυτό μετα από χρόνια..Δέν ξέρω πως θα το βλέπω αλλά αυτή είναι η μαγεία της ζωής. Εάν γνωρίζαμε τι θα γίνει στο μέλλον τότε η ζωή μας δεν θα είχε νόημα.

1 σχόλιο:

  1. Καλησπέρα Κλεομένη!
    Έτσι όπως το λες είναι, το μπουζούκι αν σε πιάσει μέσα σου, στην ψυχή σου βαθιά, θα είναι για πάντα εκεί... θα είναι για πάντα ένας φίλος, που θα είναι δίπλα σου στις χαρές, αλλά κυρίως στις λύπες!
    Κι αν στα φέρει η ζωή έτσι και έρθει κάποια στιγμή, που θα κάνεις να το πιάσεις καιρό, ίσως και μήνες ίσως και χρόνια, αυτό πάλι δίπλα σου θα είναι, φίλος πιστός...
    κι όπως είπε κι ο Μάρκος:
    "Μπουζούκι σύντροφε πιστέ, εσύ μονάχα μένεις
    αυτήν την ψεύτικη ζωή, να μου την εγλυκαίνεις!"

    ΑπάντησηΔιαγραφή